2016 - de populist tegen het systeem

Michiel Vos

'De media zijn niet gewoon tegen mij. Ze zijn tegen jullie allemaal’, bulderde Donald Trump tijdens een speech in de eindfase van 2016. Het was een passend begin voor Trump om de laatste twee weken voor de stemming in te gaan: een aanval op de tegenstander aller tegenstanders: de links liberal media-elite. Natuurlijk deed Trump de uitspraak in Florida: een staat die hij kost wat kost moét winnen as dinsdag. Zonder Florida wordt het voor Trump héél moeilijk om het Oval Office te halen. 'Net als Hillary kijken de media neer op de hardwerkende mensen van dit land,' vervolgde Trump.

Zijn aanval op de media blijft interessant. Abraham Lincoln adviseerde ooit om het gevecht niet aan te gaan met mensen ‘who buy ink by the barrel’. Al vloeit de inkt minder rijkelijk en de digitale nieuwsstroom des te sterker, Trump heeft zich van het oude advies weinig aangetrokken. De media 'minachten mensen die hun elitaire standpunten niet delen,' klonk het in Florida. Vanuit de boze menigte weerklonk het ontzette standaardrefrein: ‘Vertel de waarheid.’ Nog effectiever en openlijker dan Sarah Palin in 2008 heeft kijkcijferkanon Trump de oorlog verklaard aan de beroepsgroep die hem groot heeft gemaakt. ‘Lamestream media’ noemde Palin hen nog in 2008 - een speelse variant op mainstream media. In die dagen werd nog vooral geglimlacht om ‘gekke Sarah’. Wat Trump doet is anders. De media zijn niet alleen tegen hem maar ook tegen de rest van gewoon Amerika.

Ik moet zeggen, hij heeft een punt. De media zijn de voorbije maanden effectief van Trump lovers in Trump jenners veranderd. Natuurlijk laat Trump zich makkelijk jennen en het dossier tégen ‘president Trump’ is vuistdik. Toch blijft het wringen. Maandenlang bulkten de media van Trump. Met àlles kwam hij weg. De grote baas van mediareus CBS, Les Moonves verklaarde eerder dit jaar achter gesloten deuren dat de Republikeinse kandidaat weliswaar slecht was voor het land maar uitstekend voor de business: ‘de dollars rollen binnen’.
CNN maakte deze week bekend dat ze het voorbije jaar 100 miljoen dollar extra hebben verdiend... vanwege Trump! Ze konden er geen genoeg van krijgen. Uitzonderingen daargelaten leken de media een jaar lang te zeggen: ik kan er ook niks aan doen but I just love this man!

Hoe anders hangt de persvlag er deze dagen bij. Vandaag is het de sport om gewond dier Trump nog één keer te laten struikelen en nog eens onderuit te trekken. De Amerikaanse media waren als een poes die een jaar lang met muisje Trump speelde, en nu verveeld uitkijkt naar iets anders.

Ik ben het op welhaast geen enkel vlak eens met Trump en word een beetje bang als ik me deze blaaskaak moet voorstellen als baas van de ‘Free World’. Toch zie ik hem dezer dagen staan als een Maximus (Russell Crowe!) in Gladiator, die de toeschouwers toeschreeuwt: 'Are you not entertained?' Mes in de rug, harnas erover: zo gaat Trump ten onder. En komt Hillary aan de macht? Clinton, ‘achterdochtig als Nixon.' Serieuze media zijn eindelijk volop in haar emails gedoken en serveren het schandaal in dagelijkse feuilletonvorm. (Met dank aan Ruslands beste hackers.) Wat te denken van deze vrouw bij wie niemand het voelt? Die niet eens wist hoe ze zich voor de privéserver op haar zolder moest verontschuldigen?

Ik wil maar zeggen: jullie Europeanen kunnen de verkiezingen vanaf 9 november makkelijk achterlaten. Die avond schuift gans Nederland met bord op schoot weer keurig aan bij een nieuwe aflevering van De Wereld Draait Door. De strijd tussen Trump en Hillary zal enkel nog een verre nare droom zijn. Maar wij Amerikanen zitten opgescheept met één van beide ongewensten, en moeten vier jaar lang elke avond naar hem of haar luisteren - via de media!

Foto credits: "Donald J. Trump, Chinatown, NYC" by Jake Cvnningham is licensed under CC BY 2.0