Bourgondische Nederlanders en zuinige Belgen, ja zij bestaan!

Harry Van Hest

De deur van de baas staat open. Na een beleefd klopje op de deur stap ik binnen en zeg: ‘Sorry dat ik zo onverwacht binnenval, maar tijdens de lunch heb ik het met een aantal collega’s van ons departement gehad over de nieuwe uurregelingen en we hebben wel een aantal bezwaren’. De baas antwoordt: ‘Prima pak een stoel en leg even uit’. ‘Wel het zit zo…’                                  

Is dit een Nederlandse of een Belgische situatie?

Als men het aan mij zou vragen dan zeg ik volmondig ‘onmiskenbaar een Nederlandse situatie’ en dat omwille van de volgende redenen: bij Belgische bazen staan de deuren zelden open en een medewerker, in België nog om de haverklap een ‘bediende’ genoemd, zal dan ook nooit zomaar binnenstappen bij de baas en al zeker niet om totaal onverwacht één of ander bezwaar op tafel te leggen. Zo ‘n bezwaar of klacht kan uiteraard ook in België heel democratisch besproken worden, maar dan wel in een speciaal daartoe bestemde vergadering, terwijl de baas eerst op de hoogte werd gebracht van het probleem zodat hij zich ook kan wapenen met argumenten. In België wordt men dan ook baas omdat men ‘macht’ heeft, een Nederlandse baas krijgt veeleer gezag vanuit het ‘respect’ dat hij verdiend heeft.

En neem nu even deze conversatie:
A) ‘Fijn dat u mij uitnodigt voor deze lunch.’
B) ‘Nou dat geeft je de kans om even gezellig uit te weiden over je nieuwe project vertel maar’
A) ‘Wel wij dachten dat het voor u en uw bedrijf een reuze opportuniteit zou kunnen zijn als….’
C) ‘ Goedemiddag  heren wat had u gewenst?
B)‘Voor mij een tosti en een kleine portie patat’
A) ‘ Voor mij……..(nog volop het menu aan het bestuderen) ….. de stoverij met friet, en wat mayonaise, maar niet van die zoete graag.
C) En om te drinken
B) ‘Voor mij een glas melk’
C) ‘Gewone melk of karnemelk?’
B) ‘Doet u maar karne’
A) ‘Heeft u een huiswijn? Dan graag een glaasje rode huiswijn aub.’
C) ‘ Prima heren, dat komt voor mekaar!’

Hier zou de vraag kunnen zijn wie is de Belg en wie is de Nederlander? Men kan hierbij even misleid worden door het feit dat het ‘B’ is die ‘A’ heeft uitgenodigd om te gaan eten, maar ‘B’ is hier overduidelijk de Nederlander en ‘A’ de Belg. ‘A’ heeft het namelijk steeds maar over ‘u’, zelfs tegen de persoon die de bestelling komt opnemen. Een beleefdheidsvorm die, als men al zover is van samen te gaan lunchen, niet meer gefrequenteerd zal worden door een Nederlander. ‘B’ steekt als Nederlander ook gelijk van wal met‘ vertel maar’ en dat nog voordat er gekozen is wat men gaat eten? Een Belg wil eerst wat wennen aan de situatie en het etablissement, rustig kijken wat het menu allemaal te bieden heeft, zijn keuze maken en dan pas zijn verhaal beginnen vertellen. Dat ‘B’ een ‘tosti’ en niet een ‘croque monsieur’ bestelt, bevestigt nogmaals dat we met een Nederlander te maken hebben en al helemaal als hij vraagt naar een glas karnemelk. Een Belg drinkt namelijk nooit melk bij zijn lunch! Dan is er nog de vraag in welk land zijn ze uit eten?

Ook daar kan geen discussie over zijn! Het feit dat de hulpvaardige ‘C’, vraagt of dat onze Nederlander melk of karnemelk wil hebben verraad dat we in Nederland zitten.  In Vlaanderen heet dat om te beginnen ‘botermelk’ en de eerste horecazaak in België waar ze dat op de drankenlijst hebben staan, moet nog gebouwd worden. Ook het feit dat de Belg een beetje angstig toevoegt aan zijn bestelling van friet met mayonaise ‘niet van die zoete’ verraadt dat hij zich bewust is van de traditionele zoete mayonaise in de Nederlandse restaurants. Een Belg prefereert hartige, pittige mayonaise!

Uiteraard zullen er wel Nederlanders zijn die ook constant ‘u’ zeggen en vindt men hier of daar wel een Belg die best wel een glas melk lust bij de lunch.  Al het voorgaande is dan ook maar om aan te duiden dat er opmerkelijke verschillen zijn tussen Noord en Zuid waar men zich dikwijls niet van bewust is. Verschillen, zoals in het eerste voorbeeld, die op zakelijk vlak wel eens misverstanden zouden kunnen meebrengen.

Misverstanden vermijden bij de (zakelijke) contacten tussen Noord en Zuid.

Dat is waar Harry van Hest de leerzame maar vooral ook erg grappige en op bepaalde momenten zelfs hilarische, voordracht over heeft ontwikkeld ‘ Nederlanders en Belgen zelfde taal en toch zo anders ‘. Harry die zelf een Neder-Belg is (geboren in Antwerpen/België maar met de Nederlandse nationaliteit vanwege zijn familie-roots in Tilburg) woont nog steeds in Vlaanderen maar  verblijft en werkt veel in Nederland, waar hij geregeld voordrachten en presentaties geeft.

Toen ik onlangs zo ‘n voordracht van hem meemaakte in het prachtige kasteel van Hex ter gelegenheid van een klanten event van vermogensbeheerder Petercam, was hij het die ons leerde waar rekening mee te houden bij het zakendoen tussen de beide culturen. Ik zal hier een paar losse voorbeelden meegeven want zoals hij het vertelt en illustreert (met meer dan 120 afbeeldingen), krijg ik het onmogelijk aan papier toevertrouwd. Hier gaan we:

  • Een Belg zijn vertrouwen moet je verdienen en dat kan/mag even duren. Een Nederlander zal je sneller in vertrouwen nemen maar dan moet je dat vertrouwen ook weer sneller waarmaken.
  • Een conflict is voor een Belg een aanval, voor een Nederlander is dat eerder een gelegenheid om over te gaan tot discussiëren en meedenken.
  • Belgen nemen niet zo makkelijk (financiële) risico’s. Nederlanders zijn daar veel ondernemender in.
  • Nederlanders nemen besluiten tijdens een vergadering, Belgen in de wandelgangen.
  • Nederlanders zijn minder service gericht dan Belgen.Nederlanders gaan voor hun waarheid, Belgen gaan uit van de filosofie ‘ieder zijn waarheid’.
  • Nederlanders ‘maken’ een plan Belgen ‘trekken’ hun plan.
  • Nederlanders komen zelden terug op een genomen besluit, Belgen hebben doorgaans achterpoortjes (en dat voor beide partijen!).
  • Nederlandse managers hebben  ‘bevoegdheden’, Belgische managers hebben ‘taken’ (en moeten elke belangrijke beslissing nog even overleggen met ook weer hun superieuren)

En zo zou ik nog wel even kunnen doorgaan. We kunnen er ons dus niet meer van af maken met de clichés zoals ‘de Nederlanders zijn grootsprakerig en de Belgen zijn dom’. Bij Nederlanders is de grootsprakerigheid heel dikwijls vermomde nederigheid, terwijl Belgen zich wel eens van de domme houden uit vermomde slimheid.

Maar laat ik ook even meegeven wat andere de aanwezigen als commentaar gaven na die lezing in het kasteel:

Herkenbaar  -  Luchtig met toch veel inhoud  -  Stof om over na te denken  -  Zeer herkenbaar  -  De gebruikte afbeeldingen waren goed gekozen  -  Heel gedurfd  -  Uitstekend  -  Een conference met een boodschap en inhoud  -  Deze man willen wij wel vaker meemaken! – Zelfs de Graaf/Gastheer liet noteren :’ Ik heb bijzonder genoten van de toespraak over de verschillen tussen Nederlanders en Belgen. Omdat ik zelf ben afgestudeerd op de Erasmus Universiteit in R’dam heeft mij dit allerlei leuke herinneringen opgeroepen’.

Dus als u op zoek bent naar een leerzame voordracht die ook boeiend en plezant mag zijnen u heeft bv medewerkers over de beide landsgrenzen, of veel klanten ‘aan de andere kant’, dan is deze lezing een aangewezen instrument om die relaties te optimaliseren. Harry is daarenboven ook makkelijk bereikbaar via de TeeuwenGroep.

Veel leerzaam plezier!

 

 

Toon Hermans :

“ In België is alles groter,

de friet, de broodjes, de bonbons.

In België is alles groter dan bij ons.

Ik keek,ik vergeleek –  en vond,

wij hebben wel

de grootste mond”